Większość absolwentów ma pewne wyobrażenie o tym, co może im zaoferować duży, znany pracodawca, choćby dlatego, że pracodawcy owi bardzo to podkreślają w swoich ogłoszeniach o pracę. Do najczęściej wymienianych korzyści pewnie trafiłyby między innymi takie:

• rozpoznawalny wpis w CV
• możliwość rozwoju i awansu
• stabilność
• dostęp do szkoleń
• itp

Rzeczywista wartość co najmniej niektórych z tych korzyści jest dyskusyjna, ale nawet abstrahując od tego warto wiedzieć o pewnych konsekwencjach pracy w takiej firmie, o których od pracodawcy się nie dowiemy. Ciekawie na ten temat pisze Paul Graham w eseju You Weren’t Meant to Have a Boss. Polecam Wam lekturę całości, a dla tych, którzy mają mało czasu, przedstawiam skrócone rozumowanie.

Otóż ludzie są ewolucyjnie przystosowani do pracy w małych kilku-, kilkunastoosobowych grupach. Firmy rozumieją, że ludzie nie mogą pracować w grupach liczących na przykład setki czy tysiące ludzi (a taki na przykład HP zatrudnia 156.000 pracowników) i dlatego organizują ich tak, by pracowali w takich właśnie niewielkich zespołach. Na razie wszystko jest ok. Ale aby zachować kontrolę nad działaniami swoich pracowników, w każdej grupie powoływany jest szef, a następnie grupy są układane w hierarchię - strukturą przypominającą drzewo - w której szef jest węzłem do którego “jest przymocowany” jego cały zespół.

I teraz: w grupie nadrzędnej (zespole “szefów” mających wspólnego kierownika) szef nie jest zwykłym pracownikiem - tylko reprezentuje cały zespół. Przykładowa grupa dziesięciu współpracujących szefów to nie jest zwyczajny zespół dziesięciu osób. To jest raczej “zespół zespołów”.

Żeby ta grupa szefów mogła normalnie funkcjonować, to cały zespół szefa powinien się zachowywać jak… jeden człowiek. Oczywiście nigdy tak się w rzeczywistości nie dzieje, ale w konsekwencji pojawia się naturalna tendencja do ograniczania swobody poszczególnych członków zespołów i ograniczania ich inicjatywy. Tendencja ta wzrasta - a stopień swobody pracownika maleje - ze wzrostem firmy. Dlatego jest wyczuwalna różnica pomiędzy pracą w firmie mającej powiedzmy 100 pracowników a takiej mającej 10.000 pracowników i to nawet wtedy, gdy w obu pracuje się w np. dziesięcioosobowym zespole!

Problemy ten dotyka oczywiście w największym stopniu pracowników, którzy muszą wykonywać kreatywną, niepowtarzalną pracę, wymagającą wdrażania nowych pomysłów, rozwiązań i technologii - w szczególności programistów. Praca w dużej firmie narzuca na nich ograniczenia związane z koordynacją prac z innymi zespołami, dostosowywaniem się do istniejących interfejsów i aplikacji, realizowaniem celów określonych w strategii (na którą szeregowy pracownik ani jego szef, ani szef jego szefa, ani… nie ma zbytniego wpływu), przestrzegania różnych standardów, używanie narzuconych narzędzi, języków, bibliotek itp.

Jak myślicie, jakie to ma konsekwencje? Dla inicjatywy? Dla kreatywności? Dla pasji? Dla frajdy? Dla zdobywanych umiejętności? Dla długoterminowego rozwoju? Dla jakości życia?

Jeśli masz podejrzenia, że umieściłem ten wpis w niecnym celu namówienia do przyjścia do mojej - małej - firmy, to tak, masz rację :D. Wciąż możesz zostać częścią dziesięcioosobowego zespołu, który nie jest w żadnej hierarchicznej strukturze i może się cieszyć pełnią swobody :).

Nasza firma będzie miała siedzibę w Szczecinie. Stąd pochodzę, potem wyjechałem na studia do Warszawy i tam wraz z rodziną spędziłem ostatnie 12 lat, więc w naszym życiu szykuje się rewolucja :). I właśnie przez ostatni tydzień zajmowałem się przygotowaniami do tej rewolucji: wynajęciem mieszkania, znalezieniem przedszkola dla dziecka, ustaleniem zakresu prac wykończeniowych w biurze i rejestracją działalności gospodarczej. Do tego doszło kilka spotkań ze znajomymi i rodziną, co wypełniło cały dostępny czas. Ale plan udało się zrealizować.

Kilka osób z którymi się ostatnio spotkałem wyrażało zdumienie z powodu mojej decyzji. Patrzyli na mnie nieco dziwnie i podejrzliwie kręcili głowami

Wniosek - pewnie nie jest to powszechny kierunek migracji.

Dlaczego się na to zdecydowałem? Najkrócej - bo wierzę, że to fajne miejsce do życia.

Nasze biuro, mieszkanie i przedszkole będą w odległości około 5 minut jazdy samochodem (w Warszawie dojazd do pracy zajmował mi od 20 do 40 minut w zależności od dnia). Mniej więcej w tej samej odległości mieszka większość mojej rodziny, mieści się około pięciu marin nad jeziorem Dąbskim (czwarte co do wielkości w Polsce o czym mało kto wie), lotnisko sportowe, cztery jeziora z wodą nadającą się do kąpieli i puszcza Bukowa - rozległy las, i to nie płaski i zatłoczony jak nie przymierzając Las Kabacki, ale ze wzniesieniami względnymi dochodzącymi do 100m. W kwadrans dojadę do parku wodnego dużo fajniejszego niż jakikolwiek znany mi warszawski (m.in. z basenem ze sztuczną falą).

W promieniu dwóch godzin jazdy znajduje się Zalew Szczeciński, jeden z ciekawszych akwenów żeglarskich w Polsce, zupełnie niezatłoczony, zwłaszcza w porównaniu z Mazurami czy Zegrzem. W tym samym czasie mogę dojechać nad niepoliczalną liczbę czystych jezior, wybrać się na spływ nad Drawę albo pojechać na opalanie do polskich albo niemieckich kurortów nad morzem. Jeśli poczuję tęsknotę za dużym miastem, zamarzy mi się koncert czy wystawa światowego formatu, to w tym czasie dojadę do Berlina.

Poza tym Szczecin jest w mojej ocenie ładny na tle innych polskich miast. Ma stosunkowo wiele dzielnic willowych, dużo ciekawej poniemieckiej zabudowy - pałacyków, willi, kamienic, dużo zieleni, ładne parki. Jasne, są tu też blokowiska a podwórka starych kamienic straszą brudem, ale na tle innych polskich miast - moim zdaniem - wyróżnia się pozytywnie.

Wyczuwa się tylko, że szczecinianie trochę stracili wiarę w swoje miasto. Czują, że w wyścigu ekonomicznym przegrali z Wrocławiem, Poznaniem, Trójmiastem i mają z tego powodu kompleks. Dlatego też wielu młodych ludzi wyjeżdża szukając pracy gdzie indziej. W szczególności programiści, bo firm informatycznych jest tu mało.

Ale teraz będzie kolejna I będziemy tu mieli na uwadze komfort życia pracowników.

Chcesz fajnie pracować w fajnym mieście? Dołącz do nas!

1. Komu wystawisz pierwszą fakturę?
2. Komu wystawisz drugą fakturę?
3. Komu wystawisz trzecią fakturę?
…
8. Komu wystawisz ósmą fakturę?

Potem podobno już się samo toczy!